เมื่อได้ร่ำลาพ่อกับแม่ ผมก็จับมอเตอร์ไซด์บิ๊กไบ้ต์มายังเมืองเอทาทันที
หลังจากที่เตร็ดเตร่ ก็หาคอนโดที่ถูกใจไม่ได้ เมืองนี้มันอะไรกันเนี่ย ไม่เห็นจะน่าอยู่เท่าไหร่ ร้อนก็ร้อนปั๊ดโถ่ ไม่น่าเลือกมาเมืองนี้เลยให้ตาย อ่ะ !!! ร้านกาแฟสดเข้าไปนั่งคลายร้อนดีกว่า
"ขอมอคค่าเย็นแก้วนึงครับ / ค่ะ"
"เอ่อ คุณก่อนเลยครับ" ผมหันไปยิ้มให้เธอด้วยมารยาทผู้ชายก็ให้เธอสั่งก่อนนั้นแหละนะ
"ขอบคุณค่ะ งั้นของฉันขอเพิ่มน้ำตาลสองก้อนไม่ใส่ครีมเทียมนะคะ" เธอหันมาขอบคุณแล้วยิ้มให้ผมแล้วหันหน้าไปสั่งกับพนักงานต่อทันที
"ได้แล้วค่ะคุณผู้หญิงแล้วคุณผู้ชายล่ะคะ ?"
"งั้นของผมเป็นมอคค่าเย็นไม่หวานมากนะครับ ใส่น้ำตาลก้อนเดียวนะ เพิ่มครีมเทียมให้ผมสองช้อนครับ"
ผมหันไปสั่งรวดเดียว พอหันกลับมาก็เจอสายตาอาฆาตจากสาวคนที่สั่งไปพร้อมกับผม
ชิบ!!! ผมพึ่งมาคิดได้ไอ้ที่เราดื่มประจำมันตรงกันข้ามกับเธอเลยนี่หว่า
"เอ่อ โทษทีนะ ผมไม่ได้กวนแต่ผมสั่งดื่มอย่างนี้ประจำเอ่อ คุณ"
"เรนเดียร์ค่ะ เรียกเดียร์ก็ได้"
เธอน่าจะเข้าใจแหละนะ หลังจากที่ดูสีหน้าเธอที่เริ่มกลับมาเป็นมิตรแล้วเดินออกจากร้านหายไป
"เอ่อ ผม แดนไทยนะเรียกไทย ก็ ว๊าไปซะแล้วไม่ทันบอกเลยแหะ"
"ของคุณผู้ชายได้แล้วค่ะ"
"ขอบคุณครับ เอ่อคุณครับ คุณพอจะทราบว่าเเถวนี้มีคอนโดน่าอยู่มั่งไหม คือผมพึ่งย้ายมาอยู่เมืองนี้น่ะครับ"
"อ๋อค่ะ ของผู้จัดการร้านเราเอง พอดีเขาไปคุมสาขาที่อื่นน่ะค่ะเลยไม่ได้อยู่ นี่นามบัตรค่ะลองติดต่อเขาดูนะคะ"
"ขอบคุณครับ"
หลังจากที่นั่งกลุ้มว่าจะโทรหรือไม่โทรดี ผมจึงคิดว่าจะไปดูสถานที่จริงดีกว่า เผื่อไม่ถูกใจจะได้ไม่ต้องเสียเวลาโทร เมื่อตัดสินใจได้แล้วผมจึงควบเจ้านินจา 650R คันโปรดของผมไปดูสถานที่ๆนามบัตรให้มา
พอไปถึงคอนโดที่หมายทำให้ผมประทับใจมาก คอนโดแฝด 15ชั้น มีสระว่ายน้ำขนาด 25 เมตร ขั้นกลางทั้งเรื่องสถานที่จอดรถก็พอดีความปลอดภัยก็มีระบบสแกนบัตร เซเว่นก็อยู่ถนนฝั่งตรงข้าม ร้านซักรีดก็มี เดินออกไปนิดหน่อยก็มีตลาดสดไว้ให้ซื้อของ ฟิตเนสก็มีอย่างที่ผมต้องการ เอ่อ ถ้าไม่ได้ที่นี่ผมคงปวดใจอย่างมาก แหะๆ
"นายมาด้อมๆมอง ขโมยใช่ไหมนี่"
"เฮือก!!! ยัยบ้า มาตบไหล่ อ่ะอ้าว เธอที่ร้านกาแฟนี่"
"อ้าวคุณมาทำอะไรที่นี่เอ่อ คุณ"
"แดนไทย ชื่อเล่นไทย ส่วนมาทำไม ก็มาหาที่อยู่น่ะซิ"
"แล้วมาทำงานอยู่นี่หรอ คุณทำงานอะไรล่ะ"
"เรื่อง ฮ่าๆๆ" ผมตอบกวนๆแล้วยักคิ้วให้หล่อนไปหนึ่งที พร้อมกับเลี้ยวเจ้านินจาหันออกถนนเบื้องหน้า
"แล้วนี่นายจะหนีไปไหน"
"เมืองเอนดะบ้านฉัน ไปไหม"
"จะบ้าหรอ มอเตอร์ไซด์เนี่ยนะ แล้วเมืองเอนดะมันตั้ง 400กิโลเลยไม่ใช่หรอ"
"อ่าหะ ฉันไปล่ะบ้ายบายยัยแม่สาวกินหวาน ถ้าบุญมีหวังว่าคงได้อยู่คอนโดเดียวกันนะ"
ผมหันหลังโบกมือเท่ห์เหมือนที่ซีรีส์เกาหลีเขาทำกันแล้วขี่เจ้านินจาเขียวออกไป
" เอี๊ยดดดดดสสสสส์!!!!!! "
ชิบ!! หมดหล่อเลย เวนเอ้ยเจ้าหมามาตัดหน้าดีนะที่เบรคทัน หน้าไม่ทิ่มพสุทาไปซะก่อน ห๊ะ หมา!!!
ม่ายยยย ผมกลัวหมา ใครก็ได้เอามันไปที อ๊าคคคค!!! มันเข้ามาเลียโผมมมม ฮืออออ
"เอ้ากลัวหมาหรอ เห้ใส้กรอก มานี่ม่ะ ฉันซื้อปีกไก่ของโปรดแกมาให้ด้วยล่ะ "
"ม่ ม่ะ หมาเธอหรอ รีบเอามันออกไปซี่"
"ป่าว ไม่ใช่หมาชั้นหรอก มันเป็นหมาของเจ้าของคอนโดน่ะ ว่าแต่ให้มันอยู่กับนายนานๆดีรึป่าวน๊าา"
"ไม่ดี ไม่ดีเลย เธอรีบเอามันออกไปดีกว่า"
"พูดเพราะๆ" นี่มันเรื่องคอขาดบาดตายยังจะมาต่อรองอีกหร้ออ
"คุณเรนเดียร์ขอรับรีบเอาเจ้าใส้กรอกออกไปจากผมทีเถอะ "
"ก็ได้ๆ คิคิคิ ม่ะ ใส้กรอก กินปีกไก่ไหม จะกินรึป่าวเอ้า"
"ฟึ๊บ"
ไม่ต้องแปลกใจเลยคุณ เสียงยัยนั่นให้อาหารเจ้าใส่กรอกนั่นแหละ แต่ เอ่อ แม่คุณเล่นขว้างปีกไปไปนู้น แต่บ๊ะเห้ย โดนหัวใครวะนั่นชิบหาย อ้าว เวน!!! ถุงไก่มาอยู่ในมือตูได้ไงฟะ
"ยัยเรน เรน ไปไหนแล้ววะ"
เป็นเพราะผมหลับตาปี๋กลัวไอ้หมาบ้าอยู่นี่แหละ เห็นเหตุการณ์อีกที ปีกไก่ก็บินไปสอยวิกหัวลุงคนนึงเข้าให้แล้ว จะแอบขำหัวใสปิ๊งก็ใช่ที่ ปีกไก่ก็ไประเลงบนหน้าลุงเขาอย่างสวยงาม ไอ้หมานี่มันก็ตัวใหญ่จริงแหะเอาเท้าหน้าคล่อมไหล่ลุงเขาอย่างเท่ห์พร้อมกับกินปีกไก่อย่างสวยงาม
"เอ่อ ลุงครับผมขอโทษนะครับ คือผมมาดูคอนโดที่ร้านกาแฟสดแนะนำแล้วซื้อปีกไก่มากิน เจ้าหมามันแย่งผมเลย เอ่อ มันเลยโดนคุณลุงน่ะครับ ขอโทษนะครับ"
ผมทำแววตาได้อ้อนวอนสุดๆ พร้อมบีบน้ำตาเยี่ยงนางเอกเหมือนคุณลุงแกจะเข้าใจด้วยแหะ เป็นไงสกิลแหลของผมนี่เต็มสิบนะครับ ไม่อยากจะคุย แหะๆ
"ไม่เป็นไรพ่อหนุ่ม เอ๊ะว่าไงนะ มาหาที่อยู่จากร้านกาแฟ"
"ใช่ครับจากแยกไฟแดงสามแยกน่ะครับ"
"เอ้า นั่นร้านฉันเอง มาอยู่นี่เลยไหมล่ะ ฉันให้อยู่ฟรีเลยเอ้า ยังไงๆฉันก็ไม่ได้อยู่นี่อยู่แล้วนานๆแวะมาที อีกอย่างนายก็ดูแลต้นไม้ตรงระเบียงให้ฉัน จะได้ไม่ต้องให้คนในร้านกาแฟเทียวขึ้นเทียวลง"
"มันจะดีหรอครับ คือผมขอเงินพ่อมาทำเรื่องเเล้วน่ะครับ"
"แหม ไอ้หนูนี่มันเด็กดีจริงๆ เเล้วมาจากเมืองไหนหรอ"
"เมืองเอนดะ เขต8 ย่านโชเฮย์ครับ"
"เอ้า ฉันมีเพื่อนเป็นตำรวจอยู่นั่น ลูกเต้าเหล้าใครล่ะเรา"
"พ่อผมชื่อ รักษ์ไทยครับ เป็นผู้กำกับอยู่เมืองนั้น ส่วนผมชื่อแดนไทยครับ"
"เอ้า แดนไทยหรอ จำลุงไม่ได้หรอ ฮ่าๆๆๆ โลกลมดีแท้มาเลยๆ คืืนนี้นอนนี้เเล้วกัน เย็นมากแล้ว เดี๋ยวลุงโทรให้พ่อแกขนของมานี่เลยดีกว่า ไม่ได้เจอกันนานแล้ว อยากเมาลืมแก่ ฮ่าๆๆ"
"เอ้า นี่ลุงพงศธรนี่นา ผมลืมได้ไง ว่าแต่ตอนนั้นผมยังเด็กอยู่นะ อีกอย่าง ผมเอ่อ ผมลุงหาย ฮ่าๆๆๆ"
"ไอ้นี่ ย้ำคนแก่ซะจริง ฮ่าๆๆ ขึ้นไปพักผ่อนไปเรา มีเสื้อผ้าไหมน่ะ"
"อ่อ เดี๋ยวเย็นๆ ผมออกไปดูตามห้างซื้อมาซักชุดสองชุดก็ได้ครับลุง"
"เอ้าหรอ แล้วแต่นะ งั้นเดี๋ยวลุงไปทำธุระนะ เอ้านี่กุญแจ นี่คีย์การ์ด ตามสบายนะเดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อมาถึงแล้วให้โทรหาลุงนะ เดี๋ยวลุงมาหา ขอตัวไปนอนกับภรรยาที่บ้านล่ะ ฮ่าๆๆ""
"แหม ยังไวไฟอยู่เลยนะลุง ขอบคุณสำหรับที่พัก ขับรถดีๆครับลุง"
ย่ะห่ะห้า ได้ที่อยู่แล้วเว้ยเห้ย ฟรีซะด้วย ว่าแต่เราลืมอะไรที่สำคัญๆไปไหมเนี่ย
ชั่งมันเถอะ ร้อนจังอาบน้ำคลายร้อนแล้วงีบซักหน่อยดีกว่า เย็นๆตื่นมาจะได้ไปหาซื้อเสื้อไว้ใส่นอนกับใส่พรุ่งนี้ซะหน่อย
"อ้าวรู้จักกันซะงั้น ไงก็ขอบคุณนะที่รับหน้าช่วยฉัน"
เรนเดียรร์ที่แอบดูเหตุการณ์รีบวิ่งขึ้นไปยังห้องของหล่อนทันที
.................................................................................................................
